泰国法律上的当面侮辱罪是什么？

当面侮辱罪是泰国《刑法典》第393条规定的犯罪，指行为人当着他人的面或以公开方式，轻蔑、贬损他人或使他人蒙羞。最高法院第13173/2558号判决认定，当着被害人的面骂其“坏女人”构成侮辱。

第393条当面侮辱罪如何处罚？

第393条规定处一个月以下有期徒刑，或一万泰铢以下罚金，或两者并处。该法定刑由佛历2558年（2015年）《刑法典修正法（第22号）》修订，本罪属于第102条规定的轻罪。

当面侮辱罪可以和解吗？

不可以。本罪不属于可和解罪，因为第333条仅适用于诽谤一章的犯罪。但如果侦查官员裁定罚款、犯罪嫌疑人与被害人均同意，且犯罪嫌疑人在规定期限内缴纳罚款，案件即可依泰国《刑事诉讼法典》第37条第（2）项及第38条第（1）项终结。

当面侮辱罪的追诉时效是几年？

自犯罪之日起一年，依泰国《刑法典》第95条第（5）项。须在一年内起诉并将行为人带到法院。诽谤案件须在三个月内提出刑事告诉的期限不适用于本罪，因为第96条只适用于可和解罪。

当面侮辱与诽谤有何不同？

当面侮辱是当着被害人的面或以公开方式轻蔑被害人，无须指摘任何事实；第326条规定的诽谤则是向第三人指摘他人。当面侮辱属于轻罪，不可和解；诽谤处一年以下有期徒刑或两万泰铢以下罚金，可以和解。

在电话或聊天中骂人，算当面侮辱吗？

依最高法院第3711/2557号判决，双方相隔两地时在电话中辱骂不属于当面侮辱；依最高法院第110/2516号判决，在不同日期和时间送达收件人的信件也不属于当面。至于LINE群组中的信息，最高法院第6794/2561号判决根据内容认定，带比喻或讽刺意味的文字尚不构成侮辱。目前尚未发现最高法院直接认定私人聊天或视频通话是否属于当面的判决。

辱骂警察或官员触犯哪一条？

如果官员正在依职责执行职务，或因执行职务而被辱骂，构成泰国《刑法典》第136条规定的犯罪，处一年以下有期徒刑或两万泰铢以下罚金，或两者并处。如果纯属与职务无关的私人纠纷，则适用第393条。

泰国侮辱罪：《刑法典》第393条当面侮辱的构成要件、刑罚与和解

最后更新 2026年10月15日

要点

泰国《刑法典》第393条规定的当面侮辱罪，是指当着他人的面或以公开方式侮辱他人，处一个月以下有期徒刑，或一万泰铢以下罚金，或两者并处。
最高法院将侮辱定义为轻蔑、贬损或使人蒙羞。当面骂人“坏女人”构成侮辱（最高法院第13173/2558号判决），但带比喻或讽刺意味的文字尚未达到这一程度（最高法院第6794/2561号判决）。
口头侮辱必须当着被害人的面说出。双方身处不同县时在电话中辱骂，不属于当面（最高法院第3711/2557号判决）；在不同日期和时间送达的信件也不属于当面（最高法院第110/2516号判决）。
第326条规定的诽谤须向第三人指摘，而当面侮辱针对的是被害人本人，因此泰国《刑法典》中并不存在“当面诽谤”这一罪名。
第393条属于第102条规定的轻罪，未遂犯和帮助犯不予处罚，追诉时效依第95条第（5）项为自犯罪之日起一年。
第393条不在诽谤一章之内，因此不属于第333条规定的可和解罪。但如果侦查官员裁定罚款且犯罪嫌疑人缴纳，案件即依泰国《刑事诉讼法典》第37条第（2）项及第38条第（1）项终结。
侮辱正在执行职务的官员另行构成第136条规定的犯罪，处一年以下有期徒刑或两万泰铢以下罚金。相比之下，在日本和德国，侮辱罪须经被害人告诉才能追诉。

当面侮辱罪是泰国《刑法典》第393条规定的犯罪，指行为人当着他人的面或以公开方式，轻蔑、贬损他人或使他人蒙羞，处一个月以下有期徒刑，或一万泰铢以下罚金，或两者并处。本罪属于轻罪，不属于可和解罪，也不同于第326条规定的诽谤，后者须向第三人指摘他人。

第393条的规定
什么是侮辱
最高法院判决中的“当面”
以公开方式侮辱
电话、LINE、聊天与视频通话中的辱骂
当面侮辱与诽谤的区别
刑罚与轻罪的性质
能否和解、追诉时效与裁定罚款
第136条侮辱官员罪
报案、自诉与损害赔偿
比较法：日本、德国与法国
关于侮辱罪的法经济学与跨学科视角
常见问题

第393条的规定

泰国《刑法典》第393条规定，当着他人的面或以公开方式侮辱他人的，处一个月以下有期徒刑，或一万泰铢以下罚金，或两者并处。该条位于第三编轻罪，而不在诽谤罪一章。本罪由三个要素构成：有侮辱行为，对象是他人，且方式为当面或以公开方式。

泰国国务委员会办公室法律数据库所载第393条全文为：“当着他人的面或以公开方式侮辱他人的，处一个月以下有期徒刑，或一万泰铢以下罚金，或两者并处。”¹本条文字经1976年10月21日（佛历2519年）国家行政改革委员会第41号命令修订，法定刑最近一次由佛历2558年（2015年）《刑法典修正法（第22号）》修订。仍写着较低罚金数额的旧文章，使用的是修订前的数字。

第393条在法典中的位置，在实务上的影响比表面看起来更大。关于和解、三个月内提出刑事告诉，以及第329条和第330条抗辩事由的规定，都是为诽谤一章的犯罪而设。因此，当面侮辱罪必须按照轻罪的原则来理解，而不是按照诽谤罪的原则。无论是当面被骂的人，还是被指控骂人的人，在考虑和解或索赔之前，都应先弄清自己的情况属于哪一条规定。

什么是侮辱

按照最高法院的判例，侮辱是指轻蔑、贬损或使人蒙羞。法院审查所说的话是否轻蔑被说者或使其蒙羞。最高法院第13173/2558号判决认定“坏女人”一语构成侮辱，而最高法院第6794/2561号判决认定带比喻或讽刺意味的文字尚不构成侮辱。

最高法院第13173/2558号判决确立了下级法院此后沿用的定义：“侮辱他人，是指轻蔑、贬损他人或使他人蒙羞。”该案中，被告人看着被害人骂她“就是个坏女人”。法院援引泰国皇家学术院词典，该词典将“坏”（ชั่ว）解释为恶劣、卑下、凶恶、不好，并据此认定被告人对被害人说这些话是轻蔑和贬损被害人，构成第393条规定的犯罪。²这种判断方法采用一般人对用语的理解，而不取决于被害人感到受伤的程度。

反过来，讽刺或比喻性的言语并不一定都构成侮辱。在最高法院第6794/2561号判决的案件中，原告指控被告人在LINE群组中发布的信息同时构成当面侮辱和诽谤。法院认定：“就起诉书所述信息而言，其具有比喻性质，部分内容带有讽刺意味，尚不能认定为侮辱、轻蔑原告。”因此，诽谤罪和当面侮辱罪的指控均缺乏起诉理由。³实务上的界线在于用语的程度：直接贬低人格的辱骂往往构成侮辱，而需要读者进一步解读的批评、讽刺或比喻，法院较有可能认为尚未达到侮辱的程度。

侮辱无须指摘任何事实。“蠢”“坏”或其他粗话，表达的是轻蔑，并没有讲述被骂者做过什么具体的事。这一点正是侮辱与诽谤的区别所在，后者必须有指摘，即对他人作出不利事实的断言。

最高法院判决中的“当面”

第393条中的“当面”，是指在同一时间当着被害人的面进行侮辱。最高法院第3711/2557号判决认定，口头侮辱必须当着被害人的面说出，因为本条旨在防止可能立即发生的冲突，因此双方身处不同县时在电话中辱骂不属于当面。最高法院第110/2516号判决认定，在不同日期和时间收到的信件也不属于当面。

最高法院第3711/2557号判决的案件中，被告人打电话催要文件并辱骂被害人。当时被害人在攀牙府直辖县的长途汽车站，被告人则在另一个县。最高法院认定：“关于《刑法典》第393条的犯罪构成要件，如果是口头侮辱，行为人必须当着被害人的面说出，因为本条的立法目的在于防止话一出口双方即可能相互加害的冲突。”并维持第八区上诉法院驳回起诉的判决。⁴

该案中关于立法目的的论理，比具体案情更为重要。法院解释说，第393条保护的是双方近在咫尺、可能立即相互伤害时的公共安宁，而不是保护各种渠道中的受伤情绪。在不存在立即冲突风险的情况下，口头辱骂尚不满足“当面”这一要件。

同样的原则适用于书面文字。最高法院第110/2516号判决的案件中，被告人以挂号信寄送至原告的办公室。法院认定：“虽然信中内容属于侮辱，但被告人寄出的信件送达原告时已是不同的日期和时间，因此不具有第393条意义上当面侮辱的性质，也不属于以公开方式侮辱。”法院还认定，直接寄给原告的信件不属于向第三人指摘，即使原告的文员读到了信件，因为那超出了被告人的故意范围。⁵该案表明，在不同时间只发给被害人一人的信息，可能既不构成第393条，也不构成第326条。

综合这两个案件，“当面”既要求空间上的接近，也要求时间上的同步。在会议上、商店里或家门口当面辱骂，显然属于这种情形；至于收件人在另一地点或另一时间收到信息的渠道，则须根据每个案件的事实判断。

以公开方式侮辱

第393条处罚两种侮辱方式：当面或以公开方式。以公开方式侮辱，是指使轻蔑性言语传播至一般公众，即使被侮辱者不在场。因此，在公开主页或公开帖子中辱骂可识别身份的人，即使未指摘任何事实，也可能构成第393条的犯罪。

第393条中的“公开方式”与第328条使用的是同一个词。最高法院判例将其解释为向公众或一般民众散布信息，并认为仅向特定群体告知尚不属于公开方式。有关判例详见文章第328条以公开方式诽谤（泰文）。最高法院第110/2516号判决的信件案也确认，只发给一名收件人的信息不属于以公开方式侮辱。

实务上的结果是：在公开场合发布的纯粹辱骂，例如用粗话称呼指名道姓的人而不讲述任何事情，可能因为没有指摘而不构成第326条，但仍可能构成第393条规定的以公开方式侮辱。2026年10月（佛历2569年）以泰文关键词“当面侮辱以公开方式”检索最高法院判决数据库，只找到信件案和界定侮辱含义的案件，没有找到直接依第393条认定社交媒体帖子的判决，因此网络案件只能依据上述一般原则来评估。

电话、LINE、聊天与视频通话中的辱骂

依最高法院第3711/2557号判决，双方相隔两地时在电话中辱骂不属于当面侮辱。收件人在另一地点阅读的私人聊天信息，与最高法院第110/2516号判决的信件案相近。至于LINE群组中的信息，则须审查其是否构成第326条规定的向作为第三人的群组成员指摘。目前尚未发现最高法院直接依第393条认定私人聊天或视频通话的判决。

各类网络渠道与判例的对照如下。

渠道	第393条（侮辱）	第326条或第328条（诽谤）
在同一地点当面辱骂	属于当面；用语具有轻蔑性的即符合构成要件（最高法院第13173/2558号判决）	如有他人听到且用语属于指摘，可能构成第326条
相隔两地时通电话	不属于当面（最高法院第3711/2557号判决）	如只对被害人一人说，则没有第三人
发给被害人的私人聊天或信息	与不同日期和时间送达的信件相近（最高法院第110/2516号判决），尚未发现直接相关的最高法院判决	只发给被害人一人，不属于向第三人指摘（最高法院第110/2516号判决）
LINE群组或群聊	讽刺或比喻性的用语尚未达到侮辱程度（最高法院第6794/2561号判决）	成员属于第326条的第三人，但尚不属于第328条的公开方式（最高法院第5276/2562号判决）
公开帖子或主页	可能构成以公开方式侮辱	如有指摘，可能构成第328条（最高法院第2624/2567号判决）

视频通话仍是一个悬而未决的问题。通话双方同时看到和听到对方，因此具备时间上的同步性，但双方身处不同地点，而这正是法院在最高法院第3711/2557号判决中否定电话案件的理由。如果按照法院所阐明的立法目的，即防止双方可能立即相互加害的冲突来理解，身处不同府的人之间的视频通话并不存在这种风险。这一结论是作者的分析，并非法院的裁判。

对于LINE群组中的信息，更常见的问题是被害人告错了罪名。如果信息是辱骂而没有讲述任何事情，相应的罪名是侮辱；如果信息向其他成员讲述了不利于被害人的事情，相应的罪名是第326条规定的诽谤。关于LINE群组的详细分析，见文章LINE群组中的诽谤（泰文）。

当面侮辱与诽谤的区别

第393条规定的当面侮辱，是当着被害人的面或以公开方式轻蔑被害人，无须指摘任何事实；第326条规定的诽谤，则是以足以使他人名誉受损的方式向第三人指摘他人。当面侮辱属于轻罪，不可和解；诽谤的刑罚较重，可以和解。

第326条规定：“向第三人指摘他人，足以使其名誉受损、受人侮辱或被人憎恨的，构成诽谤罪。”⁶该条文本身也出现了“受人侮辱”一词，但那是指第三人可能对被指摘者产生的结果，而不是行为人的行为。两者的区别可归纳如下。

问题	当面侮辱（第393条）	诽谤（第326条）
行为	轻蔑、贬损或使人蒙羞	指摘，即对他人作出不利事实的断言
听者或读者	被害人本人（当面）或一般公众（公开方式）	必须有第三人
刑罚	一个月以下有期徒刑，或一万泰铢以下罚金，或两者并处	一年以下有期徒刑，或两万泰铢以下罚金，或两者并处
性质	轻罪	第333条规定的可和解罪
追诉时效	自犯罪之日起一年	须在知悉犯罪及犯罪人之日起三个月内提出刑事告诉
特有的抗辩	用语未达到轻蔑程度，或不是当面	第329条善意发表意见，以及第330条证明属实

人们经常搜索的“当面诽谤”一词，在泰国《刑法典》中并不存在。如果行为人当着被害人的面指摘被害人，而没有其他人听到，就没有第三人，因此不构成诽谤；如果用语具有轻蔑性，则构成当面侮辱。如果同时有他人听到，一个行为可能同时触犯两条规定，法院将按照最重的规定处罚。

在争吵中气头上互相对骂的话，也不当然构成指摘。最高法院第1199/2557号判决认定，原告与被告人在气愤中争吵，被告人所说的“你骗了我”是一句回嘴，因为被告人不相信原告已经还债，“不能认为被告人有指摘原告的故意，从而构成诽谤罪。”⁷该案并未就第393条作出认定，但表明法院会考虑争吵的背景，而不是脱离事件孤立地理解用语。

刑罚与轻罪的性质

当面侮辱罪处一个月以下有期徒刑，或一万泰铢以下罚金，或两者并处，正符合泰国《刑法典》第102条对轻罪的定义。其结果是：依第105条，轻罪未遂的不予处罚；依第106条，轻罪的帮助犯不予处罚。

第102条规定：“轻罪，是指处一个月以下有期徒刑，或一万泰铢以下罚金，或两者并处的犯罪。”第105条规定：“实施轻罪未遂的，不予处罚。”第106条规定：“轻罪的帮助犯，不予处罚。”⁸因此，站在骂人者旁边怂恿其继续骂的人，不作为帮助犯处罚，除非其本人也参与辱骂而成为正犯。

刑罚轻并不意味着案件不重要。有罪判决仍会留下刑事处罚记录，而且本罪往往与同一事件中的其他罪名一并出现，例如诽谤、伤害身体或侮辱官员。被指控者应审视被告知的每一项罪名，而不只看第393条。

能否和解、追诉时效与裁定罚款

当面侮辱罪不属于可和解罪，因为第333条只适用于诽谤一章的犯罪，而第393条位于轻罪编。追诉时效依第95条第（5）项为自犯罪之日起一年。如果侦查官员裁定罚款、犯罪嫌疑人与被害人均同意，且犯罪嫌疑人在规定期限内缴纳罚款，案件即可终结。

第333条第一款规定：“本章之罪为可和解罪。”⁹“本章”是指诽谤罪一章，因此第393条不在第333条的适用范围之内。这带来两方面的后果：其一，被害人无须依第96条在三个月内提出刑事告诉，因为该条只适用于可和解罪；其二，被害人和解或撤回告诉，并不会像诽谤案件那样使案件自动终结。

第393条的追诉时效适用第95条第（5）项，该项规定，自犯罪之日起，“法定最高刑为一个月以下有期徒刑或其他刑罚的犯罪，一年”内未起诉并将犯罪人带到法院的，追诉时效届满。¹⁰这一年从被骂之日起算，而不是从知道行为人身份之日起算，并且必须在期限内起诉并将行为人带到法院。仅向警方报案并不中断时效。

案件最快的结束方式是裁定罚款。泰国《刑事诉讼法典》第37条第（2）项规定，“属于轻罪或法定刑不高于轻罪的案件”，在犯罪嫌疑人缴纳侦查官员裁定的罚款后，刑事案件即可终结；第38条第（1）项授权官员确定罚款数额，“但须经犯罪嫌疑人和被害人同意”。犯罪嫌疑人在合理期限内（不超过十五日）缴纳罚款后，案件即告终结。¹¹关键条件是：官员须认为犯罪嫌疑人不应被判处监禁，且被害人须同意。因此，尽管本罪不可和解，被害人在终结案件方面仍有一定作用。

第136条侮辱官员罪

侮辱正在依职责执行职务的官员，或因其执行职务而侮辱官员的，构成泰国《刑法典》第136条规定的犯罪，处一年以下有期徒刑，或两万泰铢以下罚金，或两者并处。该条条文中没有“当面”一词，也不属于轻罪。

第136条规定：“侮辱正在依职责执行职务的官员，或因其执行职务而侮辱官员的，处一年以下有期徒刑，或两万泰铢以下罚金，或两者并处。”该法定刑由佛历2560年（2017年）《刑法典修正法（第26号）》修订。¹²因此，辱骂正在开罚单的交通警察，或辱骂拒绝自己请求的官员，并不只是第393条的轻罪。有期徒刑的上限是第393条的十二倍，而且不适用第37条第（2）项的裁定罚款。

界线在于被骂者的身份及其与职务的关联。如果被骂者是公务员，但事件源于与职务无关的私人纠纷，则仍适用第393条。对于被指控触犯第136条的人而言，官员当时是否确实在执行职务，是首先应当审查的问题。

报案、自诉与损害赔偿

被当面侮辱的人可以向侦查官员报案，也可以依泰国《刑事诉讼法典》第28条自行向法院起诉。在由检察官起诉的案件中，被害人可依第44/1条在刑事案件中请求赔偿名誉或精神损害，也可依《民商法典》第420条提起侵权诉讼。

泰国《刑事诉讼法典》第28条规定，有权向法院提起刑事诉讼的人为“（1）检察官；（2）被害人”。第44/1条允许在由检察官起诉的案件中，“生命、身体、精神受到伤害，或人身自由、名誉受到损害”的被害人，向审理刑事案件的法院申请判令被告人支付损害赔偿，但须在开始调查证据之前提出。¹³

在民事方面，《民商法典》第420条规定，故意或过失不法侵害他人“身体、健康、自由、财产或任何权利”的，构成侵权行为，应承担损害赔偿责任。适用于民事诽谤的第423条，则要求断言或散布“违反事实的陈述”。¹⁴因此，未指摘事实的辱骂通常不适用第423条，而须依据第420条。口头侮辱案件的赔偿额通常不高，因此是否起诉应权衡费用和时间与所追求的结果，例如制止该行为或取得道歉。

当面侮辱案件应保留的证据包括：在场证人的姓名、录音或录像、日期、时间和地点，以及实际听到的原话。如果是网络渠道，应截屏保存账户名称、链接以及日期和时间，具体做法参见文章遭受网络诽谤后的最初24小时（泰文），并应在一年的追诉时效内采取行动。

比较法：日本、德国与法国

日本依《刑法》第231条处罚公然侮辱，并依第232条须经告诉才能起诉；德国依《刑法典》（StGB）第185条处罚侮辱，依第194条须经告诉才能追诉；法国则将非公开侮辱列为违警罪。泰国与这三个国家的不同之处在于：当面侮辱罪不可和解，而且判断标准是“当面”，而不是“公开”。

日本《刑法》第231条规定，即使未摘示事实，公然侮辱他人的，处一年以下拘禁刑或三十万日元以下罚金，或拘留或科料；第232条第1款规定，本章之罪非经告诉不得提起公诉。¹⁵2022年以前施行的条文只规定了拘留或科料，因此2022年的修订增加了拘禁刑和罚金。日本的标准是“公然”一词，因此两人之间在无他人知晓的情况下当面辱骂，原则上不构成第231条之罪；而泰国即使无人听到，当面辱骂仍应受罚。

德国《刑法典》第185条规定，侮辱处一年以下自由刑或罚金；公然、在集会中、通过散布内容或以暴行方式实施的，处两年以下自由刑或罚金。第194条第1款规定：„Die Beleidigung wird nur auf Antrag verfolgt“，即侮辱罪须经告诉才予追诉。¹⁶德国联邦宪法法院还援引判例和学说，承认对于损害不在场第三人名誉的言论，如果是在特别亲密的生活圈内所说、体现特别的信任，且不存在被转述的合理可能，则存在一个“免于侮辱罪的领域”。¹⁷泰国成文法中没有这样的原则。

法国将侮辱分为两个层次：公开侮辱属于1881年《新闻自由法》规定的犯罪，非公开侮辱则属于《刑法典》第R. 621-2条规定的违警罪。法国最高法院于2013年认定，在仅向发言者认可的极少数人开放、且这些人之间具有共同利益的社交媒体账户上发布的言论，不构成公开侮辱，但下级法院仍须进一步审查其是否构成非公开侮辱。¹⁸因此，法国的思路与泰国相近：小范围内的侮辱仍属轻微犯罪。

比较可见，泰国选择以当面为主要标准，因为它把本罪视为可能升级为伤害身体的公共秩序问题，正如最高法院第3711/2557号判决的论理所述；而日本和德国把它视为被害人的名誉问题，因此由被害人决定是否追诉。

关于侮辱罪的法经济学与跨学科视角

法经济学把第393条的轻刑和裁定罚款解释为使执法资源与轻微损害相匹配。网络传播心理学则说明，非同步发送的信息会降低人的自我约束，但同时也不具备“当面”要件所要防止的立即冲突风险。

Polinsky和Shavell综述了公共执法理论，分析了犯罪人受到制裁的概率、制裁的程度和形式，以及实施制裁的成本。¹⁹在这一框架下，造成轻微损害的犯罪不应使用与严重犯罪同样高成本的程序。因此，允许侦查官员依第37条第（2）项裁定罚款，可以降低执法成本，同时保留威慑作用；而须经被害人同意这一条件，也使该制度不会完全剥夺被害人的权利。

在心理学方面，Suler提出了“网络去抑制效应”（online disinhibition effect）：有些人在网上自我暴露或失控行为的频率和强度高于面对面时。该文指出的六项因素之一是异步性（asynchronicity），即并非同时进行的交流。²⁰这一因素有助于解释为什么聊天中的辱骂可能比当面辱骂更激烈，同时也解释了为什么泰国法院不将其视为当面：时间上的不同步消除了立即冲突的风险。其政策结果是，不构成第393条的网络辱骂，将根据传播方式，通过第326条、第328条或以公开方式侮辱来处理。

Eksiam Chaisorn（เอกสยาม ชัยศร）及Eksiam & Partners Co., Ltd.团队为被侮辱者和被指控当面侮辱的人提供咨询，从评估事件属于第393条、第326条还是第136条，到收集证据，直至协商裁定罚款。出庭代理由合作的律师团队负责。

常见问题

关于当面侮辱罪的常见问题包括：含义、刑罚、能否和解、追诉时效、与诽谤的区别、电话或聊天中的辱骂，以及侮辱官员。每个答案均引用经官方数据库核对的泰国《刑法典》、《刑事诉讼法典》及最高法院判决。

泰国法律上的当面侮辱罪是什么？: 当面侮辱罪是泰国《刑法典》第393条规定的犯罪，指行为人当着他人的面或以公开方式，轻蔑、贬损他人或使他人蒙羞。最高法院第13173/2558号判决认定，当着被害人的面骂其“坏女人”构成侮辱。
第393条当面侮辱罪如何处罚？: 第393条规定处一个月以下有期徒刑，或一万泰铢以下罚金，或两者并处。该法定刑由佛历2558年（2015年）《刑法典修正法（第22号）》修订，本罪属于第102条规定的轻罪。
当面侮辱罪可以和解吗？: 不可以。本罪不属于可和解罪，因为第333条仅适用于诽谤一章的犯罪。但如果侦查官员裁定罚款、犯罪嫌疑人与被害人均同意，且犯罪嫌疑人在规定期限内缴纳罚款，案件即可依泰国《刑事诉讼法典》第37条第（2）项及第38条第（1）项终结。
当面侮辱罪的追诉时效是几年？: 自犯罪之日起一年，依泰国《刑法典》第95条第（5）项。须在一年内起诉并将行为人带到法院。诽谤案件须在三个月内提出刑事告诉的期限不适用于本罪，因为第96条只适用于可和解罪。
当面侮辱与诽谤有何不同？: 当面侮辱是当着被害人的面或以公开方式轻蔑被害人，无须指摘任何事实；第326条规定的诽谤则是向第三人指摘他人。当面侮辱属于轻罪，不可和解；诽谤处一年以下有期徒刑或两万泰铢以下罚金，可以和解。
在电话或聊天中骂人，算当面侮辱吗？: 依最高法院第3711/2557号判决，双方相隔两地时在电话中辱骂不属于当面侮辱；依最高法院第110/2516号判决，在不同日期和时间送达收件人的信件也不属于当面。至于LINE群组中的信息，最高法院第6794/2561号判决根据内容认定，带比喻或讽刺意味的文字尚不构成侮辱。目前尚未发现最高法院直接认定私人聊天或视频通话是否属于当面的判决。
辱骂警察或官员触犯哪一条？: 如果官员正在依职责执行职务，或因执行职务而被辱骂，构成泰国《刑法典》第136条规定的犯罪，处一年以下有期徒刑或两万泰铢以下罚金，或两者并处。如果纯属与职务无关的私人纠纷，则适用第393条。

※注释 · 引用的法条与判决

↩ 泰国《刑法典》第393条：“当着他人的面或以公开方式侮辱他人的，处一个月以下有期徒刑，或一万泰铢以下罚金，或两者并处。”（第393条经1976年10月21日（佛历2519年）国家行政改革委员会第41号命令修订；法定刑经佛历2558年（2015年）《刑法典修正法（第22号）》第6条修订。）已于2026年10月15日与泰国国务委员会办公室法律数据库最新版本逐字核对。非官方译文。
泰文原文：ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๙๓ “ผู้ใดดูหมิ่นผู้อื่นซึ่งหน้าหรือด้วยการโฆษณา ต้องระวางโทษ จำคุกไม่เกินหนึ่งเดือน หรือปรับไม่เกินหนึ่งหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ” (มาตรา ๓๙๓ แก้ไขเพิ่มเติมโดยคำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ฉบับที่ ๔๑ ลงวันที่ ๒๑ ตุลาคม ๒๕๑๙ · อัตราโทษ แก้ไขเพิ่มเติมโดยมาตรา ๖ แห่งพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ ๒๒) พ.ศ. ๒๕๕๘) (ตรวจคำต่อคำกับฐานข้อมูลกฎหมายของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ฉบับปรับปรุงล่าสุด 15 ตุลาคม 2569)
↩ 最高法院第13173/2558号判决（《刑法典》第393条），判决要旨（非官方译文）：“侮辱他人，是指轻蔑、贬损他人或使他人蒙羞。判断所说的话是否构成侮辱，须审查该言语是否轻蔑、贬损被说者，或使被说者蒙羞；如是，即构成侮辱。被告人看着被害人骂她‘就是个坏女人’，而泰国皇家学术院词典将‘坏’解释为恶劣、卑下、凶恶、不好，具有贬义。被告人对被害人说这些话，是辱骂被害人，轻蔑和贬损被害人为恶劣、卑下、凶恶、不好的女人，因此构成对被害人的侮辱，属于《刑法典》第393条规定的犯罪。”
泰文原文：คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 13173/2558 (ป.อ. มาตรา 393) ย่อคำพิพากษา: “การดูหมิ่นผู้อื่น หมายถึง การดูถูกเหยียดหยาม สบประมาทหรือทำให้อับอาย การวินิจฉัยว่าการกล่าวดูหมิ่นผู้อื่นหรือไม่ จึงต้องพิจารณาว่าถ้อยคำที่กล่าวเป็นการดูถูกเหยียดหยามสบประมาทผู้ที่ถูกกล่าวหรือเป็นการทำให้ผู้ที่ถูกกล่าวหาอับอายหรือไม่ หากเป็นเช่นนั้น ก็ถือได้ว่าเป็นการดูหมิ่นแล้ว เมื่อพิเคราะห์ถึงถ้อยคำที่จำเลยด่าว่าผู้เสียหายว่า "ก็ผู้หญิงชั่ว" และมองไปที่ผู้เสียหายนั้น ซึ่งตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน ให้ความหมายคำว่า "ชั่ว" ว่า เลว ทราม ร้าย ไม่ดี ซึ่งมีความหมายในทางเสื่อมเสีย การที่จำเลยกล่าวถ้อยคำดังกล่าวต่อผู้เสียหาย จึงเป็นการพูดด่าผู้เสียหายเป็นการดูถูกเหยียดหยามและสบประมาทผู้เสียหายว่า เป็นผู้หญิงเลว ผู้หญิงทราม ผู้หญิงร้าย ผู้หญิงไม่ดีจึงเป็นการดูหมิ่นผู้เสียหาย อันเป็นความผิดตาม ป.อ. มาตรา 393”
↩ 最高法院第6794/2561号判决（《刑法典》第2条第二款、第326条、第328条、第393条；《刑事诉讼法典》第158条第（5）项、第193条之二）。法院审查的起诉内容（非官方译文）：“原告起诉称，被告人在LINE程序中输入信息‘总结……“带你去乐一乐”之旅……哦……’……当面侮辱原告，属于当面指摘原告，使原告受到损害、蒙羞、受人侮辱、被人憎恨、被人轻蔑……被告人的行为是向看到被告人信息的群组成员即第三人指摘原告……”法院认定：“就起诉书所述信息而言，其具有比喻性质，部分内容带有讽刺意味，尚不能认定为侮辱、轻蔑原告，或以足以使原告名誉受损、受人侮辱或被人憎恨的方式向第三人指摘原告。在此事实基础上，被告人的行为不具备构成诽谤罪和当面侮辱罪的起诉理由。”结果：最高法院维持第一区上诉法院驳回起诉的判决。
泰文原文：คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6794/2561 (ป.อ. มาตรา 2 วรรคสอง, 326, 328, 393 ป.วิ.อ. มาตรา 158 (5), 193 ทวิ) คำบรรยายฟ้องที่ศาลยกขึ้นวินิจฉัย: “โจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยดูหมิ่นซึ่งหน้าด้วยการพิมพ์ข้อความ "สรุป...ทริป "พาไปขำ" ...นะคะ..." ...ลงในโปรแกรมไลน์ อันเป็นการใส่ความโจทก์ซึ่งหน้า ทำให้โจทก์ได้รับความเสียหาย ต้องอับอาย ถูกดูหมิ่น ถูกเกลียดชัง ถูกเหยียดหยาม ...การกระทำของจำเลยเป็นการใส่ความโจทก์ต่อสมาชิกในกลุ่มซึ่งเป็นบุคคลที่สามที่เห็นข้อความของจำเลย...” คำวินิจฉัย: “เมื่อพิจารณาข้อความตามคำฟ้องแล้วมีลักษณะเชิงเปรียบเทียบ และข้อความบางตอนกล่าวในทำนองเสียดสี ยังฟังไม่ได้ว่าเป็นการดูหมิ่นเหยียดหยามโจทก์ หรือเป็นการใส่ความโจทก์ต่อบุคคลที่สาม โดยประการที่น่าจะทำให้โจทก์เสียชื่อเสียง ถูกดูหมิ่น หรือถูกเกลียดชัง เมื่อคดีฟังได้เช่นนี้ การกระทำของจำเลยจึงไม่มีมูลเป็นความผิดฐานหมิ่นประมาทและฐานดูหมิ่นซึ่งหน้า” ผลคดี: ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ภาค 1 ที่ยกฟ้อง
↩ 最高法院第3711/2557号判决（《刑法典》第393条），判决要旨（非官方译文）：“控方起诉请求依《刑法典》第393条以当面侮辱他人罪处罚。案发时被害人与被告人相距遥远，身处不同的县。而《刑法典》第393条的犯罪构成要件是，如果是口头侮辱，行为人必须当着被害人的面说出，因为本条的立法目的在于防止话一出口双方即可能相互加害的冲突。因此，控方所举证的事实尚不符合当面侮辱他人罪的构成要件。”结果：最高法院在结果上同意第八区上诉法院驳回起诉的判决，予以维持。
泰文原文：คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3711/2557 (ป.อ. มาตรา 393) ย่อคำพิพากษา: “โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตาม ป.อ. มาตรา 393 ฐานดูหมิ่นผู้อื่นซึ่งหน้า ขณะเกิดเหตุผู้เสียหายกับจำเลยอยู่ห่างไกลกันคนละอำเภอ แต่องค์ประกอบความผิดตาม ป.อ. มาตรา 393 นั้น ถ้าเป็นการกล่าวด้วยวาจา ผู้กระทำต้องกล่าวซึ่งหน้าผู้เสียหาย เพราะบทบัญญัติมาตรานี้มีเจตนารมณ์ป้องกันเหตุร้ายที่อาจเข้าถึงตัวกันทันทีที่มีการกล่าว ดังนั้น ข้อเท็จจริงที่โจทก์นำสืบจึงยังไม่เข้าองค์ประกอบความผิดฐานดูหมิ่นผู้อื่นซึ่งหน้า” ผลคดี: ศาลฎีกาเห็นด้วยในผลกับศาลอุทธรณ์ภาค 8 ที่พิพากษายกฟ้อง พิพากษายืน
↩ 最高法院第110/2516号判决（《刑法典》第326条、第328条、第393条），判决要旨（非官方译文）：“被告人将含有诽谤内容的信件以挂号邮件直接寄给原告，寄至原告的办公室，表明被告人的意思是只让原告一人知道信件内容，而不是有意向第三人指摘原告。即使原告的文员从被告人寄给原告的信件中得知了内容，那也超出了被告人的故意范围。因此，被告人的行为不构成《刑法典》第326条和第328条的犯罪。被告人寄信给原告，虽然信中内容属于侮辱，但被告人寄出的信件送达原告时已是不同的日期和时间，因此不具有第393条意义上当面侮辱的性质，也不属于以公开方式侮辱。”
泰文原文：คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 110/2516 (ป.อ. มาตรา 326, 328, 393) ย่อคำพิพากษา: “จำเลยมีจดหมายซึ่งมีข้อความหมิ่นประมาทส่งทางไปรษณีย์ลงทะเบียนถึงโจทก์โดยตรงไปยังสำนักงานโจทก์ แสดงเจตนาของจำเลยว่าจะให้โจทก์เท่านั้นทราบข้อความในจดหมาย มิใช่เจตนาเป็นการใส่ความโจทก์ต่อบุคคลที่สาม แม้เสมียนของโจทก์ทราบข้อความจากจดหมายที่จำเลยส่งไปถึงตัวโจทก์นั้น ก็เป็นเรื่องนอกเหนือเจตนาของจำเลย การกระทำของจำเลยจึงไม่เป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 326 และ 328 จำเลยมีจดหมายถึงโจทก์ แม้ข้อความในจดหมายเป็นการดูหมิ่นแต่การที่จำเลยส่งจดหมายไปกว่าจะถึงโจทก์ก็ต่างวันเวลากัน จึงไม่มีลักษณะเป็นการดูหมิ่นซึ่งหน้า ตามความหมายในมาตรา 393 ทั้งไม่ใช่เป็นการดูหมิ่นด้วยการโฆษณา”
↩ 泰国《刑法典》第326条：“向第三人指摘他人，足以使其名誉受损、受人侮辱或被人憎恨的，构成诽谤罪，处一年以下有期徒刑，或两万泰铢以下罚金，或两者并处。”· 第328条：“诽谤罪以文书、图画、彩绘、电影、以任何方式显示的图像或文字、唱片或其他录音、录像或文字记录物公开实施，或以广播、播放图像或以其他方式宣扬实施的，处两年以下有期徒刑，并处二十万泰铢以下罚金。”（第326条及第328条经佛历2535年（1992年）《刑法典修正法（第11号）》修订）· 第333条第一款：“本章之罪为可和解罪。”第二款：“诽谤罪的被害人在提出告诉前死亡的，其父、母、配偶或子女可以提出告诉，并视为被害人。”非官方译文。
泰文原文：ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๒๖ “ผู้ใดใส่ความผู้อื่นต่อบุคคลที่สาม โดยประการที่น่าจะทำให้ผู้อื่นนั้นเสียชื่อเสียง ถูกดูหมิ่น หรือถูกเกลียดชัง ผู้นั้นกระทำความผิดฐานหมิ่นประมาท ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งปี หรือปรับไม่เกินสองหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ” · มาตรา ๓๒๘ “ถ้าความผิดฐานหมิ่นประมาทได้กระทำโดยการโฆษณาด้วยเอกสาร ภาพวาด ภาพระบายสี ภาพยนตร์ ภาพหรือตัวอักษรที่ทำให้ปรากฏไม่ว่าด้วยวิธีใด ๆ แผ่นเสียง หรือสิ่งบันทึกเสียง บันทึกภาพ หรือบันทึกอักษร กระทำโดยการกระจายเสียง หรือการกระจายภาพ หรือโดยกระทำการป่าวประกาศด้วยวิธีอื่น ผู้กระทำต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสองปี และปรับไม่เกินสองแสนบาท” (มาตรา ๓๒๖ และ ๓๒๘ แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ ๑๑) พ.ศ. ๒๕๓๕) · มาตรา ๓๓๓ วรรคหนึ่ง “ความผิดในหมวดนี้เป็นความผิดอันยอมความได้” วรรคสอง “ถ้าผู้เสียหายในความผิดฐานหมิ่นประมาทตายเสียก่อนร้องทุกข์ ให้บิดา มารดา คู่สมรสหรือบุตรของผู้เสียหายร้องทุกข์ได้ และให้ถือว่าเป็นผู้เสียหาย”
↩ 最高法院第1199/2557号判决（《刑法典》第326条），判决要旨（非官方译文）：“原告与被告人在气愤中争吵，互相指责。被告人所说的‘你骗了我’，是回应原告的话，因为被告人不相信原告已通过银行转账还清了欠被告人的债务，不能认为被告人有指摘原告的故意，从而构成诽谤罪。”结果：撤销原判，驳回起诉。
泰文原文：คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1199/2557 (ป.อ. มาตรา 326) ย่อคำพิพากษา: “โจทก์และจำเลยทะเลาะโต้เถียงกันด้วยความโกรธ ต่างคนต่างว่าซึ่งกันและกัน ที่จำเลยพูดว่า "มึงโกงกู" เป็นคำโต้ตอบโจทก์เนื่องจากจำเลยไม่เชื่อว่าโจทก์ได้ชำระหนี้ให้จำเลยแล้วโดยการโอนเงินผ่านธนาคาร จะถือว่าจำเลยเจตนาใส่ความโจทก์อันจะเข้าลักษณะเป็นความผิดฐานหมิ่นประมาทไม่ได้” ผลคดี: พิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง
↩ 泰国《刑法典》第102条：“轻罪，是指处一个月以下有期徒刑，或一万泰铢以下罚金，或两者并处的犯罪。”（经佛历2558年（2015年）《刑法典修正法（第22号）》修订）· 第105条：“实施轻罪未遂的，不予处罚。”· 第106条：“轻罪的帮助犯，不予处罚。”已于2026年10月15日与泰国国务委员会办公室法律数据库最新版本逐字核对。非官方译文。
泰文原文：ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๐๒ “ความผิดลหุโทษ คือ ความผิดซึ่งต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งเดือน หรือปรับไม่เกินหนึ่งหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ” (แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ ๒๒) พ.ศ. ๒๕๕๘) · มาตรา ๑๐๕ “ผู้ใดพยายามกระทำความผิดลหุโทษ ผู้นั้นไม่ต้องรับโทษ” · มาตรา ๑๐๖ “ผู้สนับสนุนในความผิดลหุโทษไม่ต้องรับโทษ” (ตรวจคำต่อคำกับฐานข้อมูลกฎหมายของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ฉบับปรับปรุงล่าสุด 15 ตุลาคม 2569)
↩ 泰国《刑法典》第333条：“本章之罪为可和解罪。诽谤罪的被害人在提出告诉前死亡的，其父、母、配偶或子女可以提出告诉，并视为被害人。”（第333条位于第十一章第三节诽谤罪，而第393条位于第三编轻罪。）已于2026年10月15日与泰国国务委员会办公室法律数据库最新版本逐字核对。非官方译文。
泰文原文：ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๓๓ “ความผิดในหมวดนี้เป็นความผิดอันยอมความได้ ถ้าผู้เสียหายในความผิดฐานหมิ่นประมาทตายเสียก่อนร้องทุกข์ ให้บิดา มารดา คู่สมรสหรือบุตรของผู้เสียหายร้องทุกข์ได้ และให้ถือว่าเป็นผู้เสียหาย” (มาตรา ๓๓๓ อยู่ในลักษณะ ๑๑ หมวด ๓ ความผิดฐานหมิ่นประมาท ส่วนมาตรา ๓๙๓ อยู่ในภาค ๓ ลหุโทษ) (ตรวจคำต่อคำกับฐานข้อมูลกฎหมายของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ฉบับปรับปรุงล่าสุด 15 ตุลาคม 2569)
↩ 泰国《刑法典》第95条：“刑事案件自犯罪之日起，在下列期限内未起诉并将犯罪人带到法院的，追诉时效届满：……（5）法定最高刑为一个月以下有期徒刑或其他刑罚的犯罪，一年。”· 第96条：“在第95条的限制下，对于可和解罪，被害人自知悉犯罪及犯罪人之日起三个月内未提出告诉的，追诉时效届满。”已于2026年10月15日与泰国国务委员会办公室法律数据库最新版本逐字核对。非官方译文。
泰文原文：ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๙๕ “ในคดีอาญา ถ้ามิได้ฟ้องและได้ตัวผู้กระทำความผิดมายังศาลภายในกำหนดดังต่อไปนี้ นับแต่วันกระทำความผิด เป็นอันขาดอายุความ … (๕) หนึ่งปี สำหรับความผิดต้องระวางโทษจำคุกตั้งแต่หนึ่งเดือนลงมา หรือต้องระวางโทษอย่างอื่น” · มาตรา ๙๖ “ภายใต้บังคับมาตรา ๙๕ ในกรณีความผิดอันยอมความได้ ถ้าผู้เสียหายมิได้ร้องทุกข์ภายในสามเดือนนับแต่วันที่รู้เรื่องความผิดและรู้ตัวผู้กระทำความผิด เป็นอันขาดอายุความ” (ตรวจคำต่อคำกับฐานข้อมูลกฎหมายของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ฉบับปรับปรุงล่าสุด 15 ตุลาคม 2569)
↩ 泰国《刑事诉讼法典》第37条（经佛历2529年（1986年）《刑事诉讼法典修正法（第16号）》修订）：“刑事案件在下列情形下终结：……（2）属于轻罪或法定刑不高于轻罪的案件，或其他仅处罚金且最高不超过一万泰铢的案件，或违反税法且最高罚金不超过一万泰铢的犯罪，犯罪嫌疑人已缴纳侦查官员裁定的罚款的；（3）发生在曼谷的轻罪或法定刑不高于轻罪的案件，或仅处罚金且最高不超过一万泰铢的案件，犯罪嫌疑人已缴纳辖区督察级以上警官或代行该职务的委任级警官裁定的罚款的。”· 第38条：“对于前条第（2）项、第（3）项和第（4）项的犯罪，前条所列官员认为犯罪嫌疑人不应被判处监禁的，有权作出如下裁定：（1）确定犯罪嫌疑人应缴纳的罚款，但须经犯罪嫌疑人和被害人同意。犯罪嫌疑人在合理期限内（不超过十五日）缴纳官员确定数额的罚款后，案件即告终结。犯罪嫌疑人不同意裁定，或同意后未在前款规定期限内缴纳罚款的，案件继续进行。”已于2026年10月15日与泰国国务委员会办公室法律数据库最新版本逐字核对。非官方译文。
泰文原文：ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๓๗ (แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา (ฉบับที่ ๑๖) พ.ศ. ๒๕๒๙) “คดีอาญาเลิกกันได้ ดังต่อไปนี้ … (๒) ในคดีความผิดที่เป็นลหุโทษหรือความผิดที่มีอัตราโทษไม่สูงกว่าความผิดลหุโทษ หรือคดีอื่นที่มีโทษปรับสถานเดียวอย่างสูงไม่เกินหนึ่งหมื่นบาท หรือความผิดต่อกฎหมายเกี่ยวกับภาษีอากรซึ่งมีโทษปรับอย่างสูงไม่เกินหนึ่งหมื่นบาท เมื่อผู้ต้องหาชำระค่าปรับตามที่พนักงานสอบสวนได้เปรียบเทียบแล้ว (๓) ในคดีความผิดที่เป็นลหุโทษหรือความผิดที่มีอัตราโทษไม่สูงกว่าความผิดลหุโทษ หรือคดีที่มีโทษปรับสถานเดียวอย่างสูงไม่เกินหนึ่งหมื่นบาท ซึ่งเกิดในกรุงเทพมหานคร เมื่อผู้ต้องหาชำระค่าปรับตามที่นายตำรวจประจำท้องที่ตั้งแต่ตำแหน่งสารวัตรขึ้นไป หรือนายตำรวจชั้นสัญญาบัตรผู้ทำการในตำแหน่งนั้น ๆ ได้เปรียบเทียบแล้ว” · มาตรา ๓๘ “ความผิดตามอนุมาตรา (๒) (๓) และ (๔) แห่งมาตราก่อน ถ้าเจ้าพนักงานดังกล่าวในมาตรานั้นเห็นว่าผู้ต้องหาไม่ควรได้รับโทษถึงจำคุกให้มีอำนาจเปรียบเทียบดังนี้ (๑) ให้กำหนดค่าปรับซึ่งผู้ต้องหาจะพึงชำระ ถ้าผู้ต้องหาและผู้เสียหายยินยอมตามนั้น เมื่อผู้ต้องหาได้ชำระเงินค่าปรับตามจำนวนที่เจ้าหน้าที่กำหนดให้ภายในเวลาอันสมควรแต่ไม่เกินสิบห้าวันแล้ว คดีนั้นเป็นอันเสร็จเด็ดขาด ถ้าผู้ต้องหาไม่ยินยอมตามที่เปรียบเทียบ หรือเมื่อยินยอมแล้ว ไม่ชำระเงินค่าปรับภายในเวลากำหนดในวรรคก่อน ให้ดำเนินคดีต่อไป” (ตรวจคำต่อคำกับฐานข้อมูลกฎหมายของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ฉบับปรับปรุงล่าสุด 15 ตุลาคม 2569)
↩ 泰国《刑法典》第136条：“侮辱正在依职责执行职务的官员，或因其执行职务而侮辱官员的，处一年以下有期徒刑，或两万泰铢以下罚金，或两者并处。”（法定刑经佛历2560年（2017年）《刑法典修正法（第26号）》第5条修订）已于2026年10月15日与泰国国务委员会办公室法律数据库最新版本逐字核对。非官方译文。
泰文原文：ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๓๖ “ผู้ใดดูหมิ่นเจ้าพนักงานซึ่งกระทำการตามหน้าที่ หรือเพราะได้กระทำการตามหน้าที่ ต้องระวางโทษ จำคุกไม่เกินหนึ่งปี หรือปรับไม่เกินสองหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ” (อัตราโทษ แก้ไขเพิ่มเติมโดยมาตรา ๕ แห่งพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ ๒๖) พ.ศ. ๒๕๖๐) (ตรวจคำต่อคำกับฐานข้อมูลกฎหมายของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ฉบับปรับปรุงล่าสุด 15 ตุลาคม 2569)
↩ 泰国《刑事诉讼法典》第28条：“下列人员有权向法院提起刑事诉讼：（1）检察官；（2）被害人。”· 第44/1条第一款（经佛历2548年（2005年）《刑事诉讼法典修正法（第24号）》增设）：“在由检察官起诉的案件中，被害人因被告人的犯罪行为，生命、身体、精神受到伤害，或人身自由、名誉受到损害，或财产受到损失，有权请求损害赔偿的，可以向审理刑事案件的法院申请判令被告人向其支付损害赔偿。”第二款：“依第一款提出申请的，被害人须在开始调查证据之前提出……”已于2026年10月15日与泰国国务委员会办公室法律数据库最新版本逐字核对。非官方译文。
泰文原文：ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๘ “บุคคลเหล่านี้มีอำนาจฟ้องคดีอาญาต่อศาล (๑) พนักงานอัยการ (๒) ผู้เสียหาย” · มาตรา ๔๔/๑ วรรคหนึ่ง (เพิ่มโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา (ฉบับที่ ๒๔) พ.ศ. ๒๕๔๘) “ในคดีที่พนักงานอัยการเป็นโจทก์ ถ้าผู้เสียหายมีสิทธิที่จะเรียกเอาค่าสินไหมทดแทนเพราะเหตุได้รับอันตรายแก่ชีวิต ร่างกาย จิตใจ หรือได้รับความเสื่อมเสียต่อเสรีภาพในร่างกายชื่อเสียงหรือได้รับความเสียหายในทางทรัพย์สินอันเนื่องมาจากการกระทำความผิดของจำเลย ผู้เสียหายจะยื่นคำร้องต่อศาลที่พิจารณาคดีอาญาขอให้บังคับจำเลยชดใช้ค่าสินไหมทดแทนแก่ตนก็ได้” วรรคสอง “การยื่นคำร้องตามวรรคหนึ่ง ผู้เสียหายต้องยื่นคำร้องก่อนเริ่มสืบพยาน …” (ตรวจคำต่อคำกับฐานข้อมูลกฎหมายของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ฉบับปรับปรุงล่าสุด 15 ตุลาคม 2569)
↩ 泰国《民商法典》第420条：“故意或过失不法侵害他人生命、身体、健康、自由、财产或任何权利的，构成侵权行为，应负损害赔偿责任。”（2026年10月15日核对）· 第423条第一款：“违反事实，断言或散布有损他人名誉或信誉，或以其他方式有损他人生计或发展的陈述的，即使不知其不实，但应当知道的，也应赔偿由此造成的一切损害。”（2026年10月4日核对）——泰国国务委员会办公室法律数据库。非官方译文。
泰文原文：ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๔๒๐ “ผู้ใดจงใจหรือประมาทเลินเล่อ ทำต่อบุคคลอื่นโดยผิดกฎหมายให้เขาเสียหายถึงแก่ชีวิตก็ดี แก่ร่างกายก็ดี อนามัยก็ดี เสรีภาพก็ดี ทรัพย์สินหรือสิทธิอย่างหนึ่งอย่างใดก็ดี ท่านว่าผู้นั้นทำละเมิดจำต้องใช้ค่าสินไหมทดแทนเพื่อการนั้น” (ตรวจ 15 ตุลาคม 2569) · มาตรา ๔๒๓ วรรคหนึ่ง “ผู้ใดกล่าวหรือไขข่าวแพร่หลายซึ่งข้อความอันฝ่าฝืนต่อความจริง เป็นที่เสียหายแก่ชื่อเสียงหรือเกียรติคุณของบุคคลอื่นก็ดี หรือเป็นที่เสียหายแก่ทางทำมาหาได้หรือทางเจริญของเขาโดยประการอื่นก็ดี ท่านว่าผู้นั้นจะต้องใช้ค่าสินไหมทดแทนให้แก่เขาเพื่อความเสียหายอย่างใด ๆ อันเกิดแต่การนั้น แม้ทั้งเมื่อตนมิได้รู้ว่าข้อความนั้นไม่จริง แต่หากควรจะรู้ได้” (ตรวจ 4 ตุลาคม 2569) — ฐานข้อมูลกฎหมายของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
↩ 刑法（明治四十年法律第四十五号）第二百三十一条「事実を摘示しなくても、公然と人を侮辱した者は、一年以下の拘禁刑若しくは三十万円以下の罰金又は拘留若しくは科料に処する。」 · 第二百三十二条第一项「この章の罪は、告訴がなければ公訴を提起することができない。」（laws.e-gov.go.jp，2026年施行版本。2020年4月1日施行的第231条仅规定「拘留又は科料」；依刑法等の一部を改正する法律（令和4年法律第67号），自2022年7月7日施行的版本增加了拘禁刑和罚金。已于2026年10月4日与e-Gov的修订沿革核对。）（作者译文：第231条　即使未摘示事实，公然侮辱他人的，处一年以下拘禁刑或三十万日元以下罚金，或拘留或科料。· 第232条第1款　本章之罪，非经告诉不得提起公诉。）
↩ Strafgesetzbuch (StGB) § 185 Beleidigung: „Die Beleidigung wird mit Freiheitsstrafe bis zu einem Jahr oder mit Geldstrafe und, wenn die Beleidigung öffentlich, in einer Versammlung, durch Verbreiten eines Inhalts (§ 11 Absatz 3) oder mittels einer Tätlichkeit begangen wird, mit Freiheitsstrafe bis zu zwei Jahren oder mit Geldstrafe bestraft.“ · § 194 Strafantrag Abs. 1 Satz 1: „Die Beleidigung wird nur auf Antrag verfolgt.“（gesetze-im-internet.de，经2026年3月20日法律第1条（Art. 1 G v. 20.3.2026）最新修订，2026年10月4日核对）（作者译文：侮辱处一年以下自由刑或罚金；公然、在集会中、通过散布内容或以暴行方式实施的，处两年以下自由刑或罚金。· 侮辱罪须经告诉才予追诉。）
↩ Bundesverfassungsgericht, Beschluss des Ersten Senats vom 26. April 1994, 1 BvR 1689/88, Rn. 24: „Die strafrechtliche Judikatur und die Literatur tragen dem Rechnung, indem sie bei ehrverletzenden Äußerungen über nicht anwesende Dritte in besonders engen Lebenskreisen eine beleidigungsfreie Sphäre zugestehen, wenn die Äußerung Ausdruck des besonderen Vertrauens ist und wenn keine begründete Möglichkeit ihrer Weitergabe besteht (vgl. Lenckner, in: Schönke/Schröder, StGB, 24. Aufl., Vorbem. zu §§ 185 ff., Rdnr. 9 m.w.N.). Auf die umstrittene Frage, ob es sich dabei um einen Tatbestandsausschluß oder einen Rechtfertigungsgrund handelt, kommt es für die verfassungsrechtliche Beurteilung nicht an.“（bundesverfassungsgericht.de）（作者译文：刑事判例和学说考虑到这一点，对于在特别亲密的生活圈内损害不在场第三人名誉的言论，如果该言论体现了特别的信任，且不存在被转述的合理可能，则承认存在一个免于侮辱罪的领域。）
↩ Cour de cassation, 1re chambre civile, 10 avril 2013, pourvoi n° 11-19.530, ECLI:FR:CCASS:2013:C100344, publié au Bulletin, Sommaire: « Ne constituent pas des injures publiques celles diffusées sur un compte de réseau social accessible aux seules personnes agréées, en nombre très restreint, par l'auteur des propos injurieux, et qui forment entre elles une communauté d'intérêts » 撤销原判的理由：« Mais sur la cinquième branche du moyen : Vu l'article R. 621-2 du code pénal ; Attendu que pour rejeter les prétentions de Mme Y..., la cour d'appel s'est bornée à constater que les propos litigieux ne constituaient pas des injures publiques ; Qu'en statuant ainsi sans rechercher, comme il lui incombait de le faire, si les propos litigieux pouvaient être qualifiés d'injures non publiques, la cour d'appel a violé par refus d'application le texte susvisé ; »（courdecassation.fr）（作者译文：在仅向发言者认可的极少数人开放、且这些人之间具有共同利益的社交媒体账户上发布的侮辱性言论，不构成公开侮辱。· 上诉法院须进一步审查该言论是否构成《刑法典》第R. 621-2条规定的非公开侮辱。）
↩ A. Mitchell Polinsky and Steven Shavell, “The Economic Theory of Public Enforcement of Law,” Journal of Economic Literature 38(1): 45–76 (2000) DOI 10.1257/jel.38.1.45（书目信息已于2026年10月4日与Crossref及美国经济学会出版页面核对，并阅读了摘要）摘要指出，该文综述公共执法理论，侧重于“the probability of imposition of sanctions, the magnitude and form of sanctions, and the rule of liability”，并延伸至“costs of imposing fines”。
↩ John Suler, “The Online Disinhibition Effect,” CyberPsychology & Behavior 7(3): 321–326 (2004) DOI 10.1089/1094931041291295（2026年10月4日与Crossref核对，并在出版方页面阅读了摘要）摘要：“While online, some people self-disclose or act out more frequently or intensely than they would in person. This article explores six factors that interact with each other in creating this online disinhibition effect: dissociative anonymity, invisibility, asynchronicity, solipsistic introjection, dissociative imagination, and minimization of authority.” 该文为概念性研究，并非实验研究。

泰国《刑法典》第95、96、102、105、106、136、326、333及393条，《刑事诉讼法典》第28、37、38及44/1条，以及《民商法典》第420条的条文，已于2026年10月15日与泰国国务委员会办公室法律数据库（searchlaw.ocs.go.th）最新版本逐字核对；第423条于2026年10月4日核对。最高法院第110/2516、1199/2557、3711/2557、6794/2561及13173/2558号判决，已于2026年10月15日与最高法院判决数据库（deka.supremecourt.or.th）核对。网络渠道对照表中引用的最高法院第2624/2567号和第5276/2562号判决，其完整判决要旨载于第328条以公开方式诽谤一文。以“当面侮辱以公开方式”“当面侮辱 LINE”“当面电话”等泰文关键词检索，未发现直接依第393条认定私人聊天、社交媒体帖子或视频通话的判决。外国法条和判决分别阅读自e-Gov 法令検索（日本）、gesetze-im-internet.de及bundesverfassungsgericht.de（德国）以及courdecassation.fr（法国）。法国《刑法典》第R. 621-2条按法国最高法院判决中的引述引用，因为无法打开Légifrance。学术著作的书目信息已与Crossref核对，并在出版方页面阅读了摘要。正文中外国文本的译文为作者译文，并非官方译文。本页泰国法条和判决的中文译文均为非官方译文，以泰文原文为准。

当面侮辱罪（第393条）：含义、刑罚、能否和解及与诽谤罪的区别